Als het vuur een vaste baan gevolgd had

Als het vuur een vaste baan gevolgd had

En zich gehouden had aan het parcours,

Als het die opstijgbaan gevolgd was,

en gevlogen op tijd en stond

ontbrandde,

en terug geland, in dit dal.

Wat had dan anders kunnen zijn?

Of is het zoals er geen vaste baan bestond, verkennend zonder route,

Er dan net iets nieuws ontstond,

uit de as die het lam legde, iets nieuws,

Uit wat verdwenen was.

Iets nieuws.

 Ik zou hier willen blijven

In deze cocon van niets

Ik zou hier willen blijven

Me warmen aan deze stille leegte waarin niets hoeft.

Dit nest van eindeloze rust.

Terwijl de takken hevig zwiepen buiten, waar ik ze niet voorzie.

Ik zou hier willen blijven

De kou van hevig zwiepende takken verzwijgen nu het nog even kan.

Nog even niet hoeven uitvliegen,

Nog even niet hoeven proberen en bijdragen aan vele luchtspiegelingen.

Gewoon zijn en warmte voelen rondom mij die mij niet is,

noch door mij voortgebracht zal worden.

Gewoon zijn en versmelten met dit rustige nest

dat zich niet uit de takken laat wegwaaien.

Gewoon zijn, en de kou nog niet hoeven wegwaaien

met vleugels die niet wachten.

Het nest ontgroeit.

Ik zet me af en vlieg met open ogen.

Het is de stilte  van de storm die

Ik tegemoet vlieg.

Ik ben eindeloos rustig.

 

Hilde Droogné