op skypen
wij lezen elkaars mond
vertoeven in elkaars tijd
De beweging volgt het scherm
licht de ruimte op
Wij lezen elkaars boekenplank
waarop de plant mij groet
die mijn boekenplank groet en de
de dingen leest die anders elders waren.
Horizon, zeg me wie je bent
Wie daar aan het ander einde mee licht.
trillende horizon aan m'n lippen
trillende horizon aan jouw lippen
is het dat wat neigt naar samen?
deze knipperende tijden komen, samen
we lichten uit het duister op
geven elkaar hemel en aarde,
lichtjaren terug.
Ik zwaai mijn arm om me heen
open naar jouw omhelzen,
jouw mond de jouwe.
We gezichten elkaar
zwaaien de ruimte verkennend in.
Dat is wat, vertoeven
bij elkaar en komen en gaan.
Lichtjaren groeten onze gezichten.
We sluimeren in en lichten op,
lichten op, de beweging volgt.
Hoe kan het ook anders.
De beweging volgt onze gezichten
naar elkaar toe, geworpen.
Hilde Droogné
