Anders

Anders

Ben ik niet

Dan in de verontruste blik van jouw ogen

Anders ben ik niet

Dan in het stilzwijgen van jouw stem

Anders ben ik niet

Dan in het fronsen van je voorhoofd

Anders ben ik niet

Dan in het wegstappen van je lijf

Blijf staan

Blijf open

Blijf staan

Opdat we samen ademen

Anders en toch verbonden

Jij hoeft mij niet te zijn

Jij en ik wij horen samen,

zonder dezelfde te zijn, zonder te dicht en te veraf van elkaar te staan,

Wij, jij en ik,

jouw en mijn ogen,

jouw en mijn stem,

jouw en mijn voorhoofd,

jouw en mijn lijf,

Een wezen,

vele ogen, stemmen, voorhoofden en lijven.

Eigen wezen.

Ik zou hier willen blijven

In deze cocon van niets

Ik zou hier willen blijven

Me warmen aan deze stille leegte waarin niets hoeft.

Dit nest van eindeloze rust.

Terwijl de takken hevig zwiepen buiten, waar ik ze niet voorzie.

Ik zou hier willen blijven

De kou van hevig zwiepende takken verzwijgen nu het nog even kan.

Nog even niet hoeven uitvliegen,

Nog even niet hoeven proberen en bijdragen aan vele luchtspiegelingen.

Gewoon zijn en warmte voelen rondom mij die mij niet is,

noch door mij voortgebracht zal worden.

Gewoon zijn en versmelten met dit rustige nest

dat zich niet uit de takken laat wegwaaien.

Gewoon zijn, en de kou nog niet hoeven wegwaaien

met vleugels die niet wachten.

Het nest ontgroeit.

Ik zet me af en vlieg met open ogen.

Het is de stilte  van de storm die

Ik tegemoet vlieg.

Ik ben eindeloos rustig.

 

Hilde Droogné